Ewa Zarzycka

Artystka z obszaru sztuki konceptualnej, uprawiającą sztukę performance, w tym szczególną jej odmianę tzw. performance mówiony, a także rysunek jako zapis autorskich tekstów, schematów, map, wykresów; tworzy obiekty, wideo i instalacje. Mieszka i pracuje w Lublinie i Kazimierzu Dolnym. Sztuką performance zajmuje się nieprzerwanie od lat 80. W latach 1973–1978 studiowała w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie ASP) we Wrocławiu. Od 2008 roku wykłada na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, do 2024 na Wydziale Rzeźby i Mediacji Sztuki prowadziła Performance oraz Pracownię Otwartą Wykłady Gościnne, obecnie Działania procesualne i performance w programie studiów podyplomowych Mediacja i Rynek Sztuki.

Jej prace znajdują się m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie, Muzeum Narodowego  we Wrocławiu – Pawilon Czterech Kopuł, Galerii Wymiany Józefa Robakowskiego, Muzeum Sztuki w Łodzi, Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie, Muzeum Współczesnym we Wrocławiu, Zachęcie w Warszawie, MOCAK-u w Krakowie, Fundacji Moje Archiwum Andrzeja Ciesielskiego i Zachęty Lubelskiej. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Dokumentacja jej prac znajduje się w Secondary Archive /Artystki Europy Środkowo-Wschodniej, Archiwum Saga w Szwajcarii.

Laureatka nagród, m.in. Nagrody im. Katarzyny Kobro w 2024 roku.